ห่างหายจากการอัพบล๊อกไปนาน นาน.. มาก คาดว่าเป็นเพราะอยู่ในช่วงมึนงง สับสน ค้นหาตัวเองจนไปต่อไม่ถูก ค้นแล้วค้นอีกก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร หรือกำลังทำอะไรอยู่ ร้านที่อมตะนครกำลังจะปิดตัวลง ทั้งๆที่ลูกค้าก็ไม่ได้หายหน้า ขาประจำก็มีเพิ่มมาเรื่อยๆ แต่ก็อดทนประคับประคองต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว หนึ่งปีเต็มที่ผ่านมา ประสบการณ์เยอะแยะทั้งร้ายทั้งดี ทั้งสนุกและน่าโมโห อย่างน้อยที่สุด ก็ทำให้รู้ว่าเราสามารถทำกิจการร้านอาหารได้ เพียงแต่.. อยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ ขอโทษลูกค้าทุกๆคน มา ณ.โอกาสนี้ด้วยนะคะ ขอบพระคุณที่อุดหนุนกันมาตลอด ขอบคุณจริงๆค่ะ เดือนกันยาที่กำลังจะถึงนี้ ร้านเกศจะปิดตัวลง พร้อมกับความเคว้งคว้างใหม่เกิดขึ้น แล้วฉันจะไปทำอะไร? โทก็เรียนจบแล้ว ปริญญา ก็กำลังจะรับอยู่อีกไม่กี่เดือนนี้แล้ว แต่ทำไมฉันยังคงจมปลักอยู่ที่เดิมแบบนี้ นี่มันไม่ใช่ความตั้งใจของฉันแต่แรกเลย ไฟในการทำงานหดหายลงทุกวัน การสัมภาษณ์งานใหม่ในแต่ละครั้ง ก็มีแต่จะทำให้รู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าลงเรื่อยๆ อยากร้องไห้.. แต่รู้สึกไร้สาระ ถ้าฉันมีเวลานั่งร้องไห้ สู้เอาเวลาพวกนั้นไปพัฒนาตัวเองดีกว่าไหม เข้าใจ แต่มองไม่เห็นทางเดินต่อไปเลยจริงๆ เพลียใจ ชักอยากร้องไห้ขึ้นมาอีกแล้วสิ
Posted on August 28th, 2010 by KateZila
Filed under: Blog | 2 Comments »
เกศไม่ดูข่าวทีวีมาอาทิตย์นึงแล้ว บ้านนี้ เมืองนี้ ดูกี่ที่ก็ไม่เหมือนประเทศไทยที่เกศเคยรู้จัก หดหู่ เศร้า เครียด อึดอัด และทำอะไรไม่ได้ ไม่อยากมองออกไปนอกหน้าต่าง เพื่อที่จะเห็นคนเกลียดชังกัน ใส่ร้ายกัน ฆ่าฟันกันเอง เพียงเพราะคิดเห็นไม่ตรงกัน เห้ย มันเป็นบรรยากาศที่โคตรเศร้าเลยนะ แล้วคนตัวเล็กๆอย่างเรา จะทำอะไรกับเหตุการณ์บ้านเมืองแบบนี้ได้มั่งล่ะ ด้วยความรู้สึกอันคุกรุ่นนี้ โครงการออกแบบสังคม ก็เลยถือกำเนิดขึ้น นำโดยบักเก้อ สาวกฟ0นต์ระดับแกรนด์ และตามด้วยเหล่าสาวกชาวฟ0นต์จำนวนมากมาย ที่อยากจะทำอะไรเล็กๆเพื่อสังคมบ้าง โครงการที่ว่านี้ พูดง่ายๆ ก็คือการแสดงออกถึงเจตนารมย์ของรุ่นอย่างเราๆ (แหน่ะ อนุมานว่าตัวเองก็เป็นวัยรุ่น) ให้ออกมาในรูปแบบที่เป็นแบบ เราๆ นี่แหละ บ๊ะ เอาเป็นว่ากดเข้าไปอ่านวาทะของบักเก้อ ผู้ริเริ่มโครงการกันโดยตรงเลยดีกว่า DesignThailand@f0nt.com หรือใครสนใจจะเข้าไปเยี่ยมชมหน้าบ้านของโครงการ ก็เชิญเข้าไปได้ที่นี่ หน้าบ้าน และสำหรับคนที่เล่น twitter ก็กด follow @designthailand กันได้เลย โครงการนี้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 23 เมษา (ซึ่งก็คือเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมานี่เองนะ!) มาถึงตอนนี้ก็ผ่านไปแค่วันกว่าๆ แต่ได้รับเสียงตอบรับและผู้สนใจเข้าร่วมแบบล้นหลามรวดเร็วมาก เป็นบรรยากาศอุ่นๆ ฟุ้งๆ ยิ้มทั้งน้ำตา [...]
Posted on April 25th, 2010 by KateZila
Filed under: Blog, Portfolio | 4 Comments »
เกศเป็นคนชอบม้วนผม ทั้งม้วน ทั้งดัด ทั้งถัก ทั้งหนีบ คืออะไรก็ได้ ที่ทำให้ผมมันเป็นลอนๆได้บ้าง ผมเกศนั้นตรงแบบฟ้าประทานเลย ใครๆเค้าก็ชอบ อิจฉา อยากได้บ้าง แต่เกศไม่ชอบ เพราะฉะนั้นเกศก็เลยดัด ม้วน หนีบ ฯลฯ ให้มันหยิกอยู่เสมอ จนผมมันเสีย ก็ต้องตัด รอไว้จนยาว แล้วก็ดัดใหม่ เว็บวัฏจักรนรกแบบนี้เรื่อยไป แต่เมื่อ.. เกือบปีที่ผ่านมานี้ เกศเลิกประสาทเสียกับการม้วนผมจนแห้งกรอบไปแล้ว เมื่อฟ้าประทานสิ่งนี้มาให้ ….. มันคือ ….. ฟองน้ำม้วนผม ไดโซะ 60 บาท !! ชะแวงงง (โปรดอย่าสนใจฉากหลังของภาพ) ฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ใช้มานานเป็นปีแล้ว แฮปปี้ และมีความสุขมาก อิฉันไม่ต้องกังวลกับผมดัดจนเสียอีกต่อไป โอ้ว จอร์จคะ !! .. ไหนๆ ก็ใช้มาตั้งนานแล้ว ม้วนบ้างไม่ม้วนบ้างแล้วแต่อารมณ์ วันนี้เกิดคึก ก็เลยทำมินิรีวิวขึ้นมา เผื่อสาวๆคนไหนอยากลองม้วนตาม เอาล่ะ ออกมาแล้วก็จะเป็นเช่นนี้ ปริ๊งงง จบข่าว [...]
Posted on April 1st, 2010 by KateZila
Filed under: Blog | 4 Comments »
กษิราประสบอุบัติเหตุรถชนมาได้เกือบอาทิตย์นึงแล้ว ยังคงตัวชา หายใจช้า เหม่อลอยไร้สติ จิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่ ยังไม่หายเสียที เพื่อนๆบอกว่า ของอย่างนี้มันคงจะทำให้ผวาไปอีกซักระยะ สำหรับเกศ .. คงจะอีกซักระยะใหญ่ๆเลยละนะ ชนครั้งแรกก็ล่อซะ 18 ล้อ .. แถมบนมอเตอร์เวย์อีก ยังคงแปลกใจอยู่ทุกวัน ว่าที่หายใจอยู่ตอนนี้มันฝันไปรึเปล่า โชคช่วยเหลือเฟือจริงๆ จงใจไม่อัพบล๊อก ในวันที่โดนชน เพราะยังทำใจไม่ได้ ที่จะต้องนึกถึงช่วงเวลาตอนนั้นอีก แต่เอาเข้าจริงแล้ว ภาพทั้งหมดกลับไม่เคยหายไปเลย หลับตาทุกครั้ง นั่งนิ่งๆทุกครั้ง ภาพตอนรถหมุน โดนชน รถเหวี่ยง เสียงล้อ เสียงเบรค ทุกอย่างมันยังคงหลอกหลอนอยู่ตลอดเวลา หลอนกันซะจนนอนไม่ได้ ต้องผวาสะดุ้งตื่นกลางดึกทุกคืน เกศแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ด้วยการเปิดเพลงค้างไว้มาสามสี่คืนแล้ว เหมือนจะดีขึ้น.. แต่ก็เปล่า ยังคงปวดใจ และคิดถึงรถมาก สงสารน้องซิตี้ที่รับเคราะห์แทนซะบุบรอบคัน ทุกวันนี้เห็นซิตี้สีเดียวกันวิ่งบนถนนแล้วหัวใจมันจะเจ็บแปล๊บๆ .. แล้วภาพตอนชนก็จะแว๊บเข้ามา เป็นอย่างนี้ทุกวัน ทรมานจังเลย คำถามที่เกศเจอบ่อยมาก คือ ไปชนอีท่าไหนเข้า ตอบจริงๆนะคะ .. เกศไม่รู้ เกศไม่รู้จริงๆ และไม่สามารถลำดับเหตุการณ์อะไรได้ [...]
Posted on February 19th, 2010 by KateZila
Filed under: Blog | 11 Comments »
หน้าหนาว ลมแรง = ซักผ้าแห้งไว แต่ หน้าหนาว ผิวแห้ง = ซักผ้าแล้วแสบแขนแหกกระจาย โลกนี้มันช่างไม่มีความพอดี TvT ปล. เรื่องของเรื่องคือ เมื่อคืนใช้วานิชพาวเวอร์โอวกู ซักเสื้อนักเรียนให้น้อง เพื่อความขาวกระจ่าง ปรากฎว่า มือพี่สาวมันแสบยิบแหกยับ แถมยังรู้สึกได้ว่า ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือลงไปถึงมือ มันขาวกว่าแขนท่อนบนอีกต่างหาก !!
Posted on December 13th, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | No Comments »
4.30 น. – ตื่นแล้ว นอนลืมตาโพลง ยังไม่อยากลุก 4.45 น. – พ่อมาเคาะประตูปลุก.. ต้องลุกจริงๆแล้วสินะ 5.10 น. – อาบน้ำสระผมอย่างไว คุ้ยหาเสื้อกล้ามกางเกงขาสั้น ขี้เกียจแต่งหน้า กรีดตาอย่างเดียวละกัน 5.30 น. – สแตนด์บายที่โซฟาชั้นล่าง นอนต่อ 5.45 น. – พ่อปลุกรอบที่สอง เดินหลับตาไปนอนต่อในรถ 6.20 น. – สะดุ้งตื่นเพราะหัวโขกกระจก.. เจ็บ T T 6.40 น. – ถึงร้าน พ่อลงไปเปิดประตูเหล็ก แม่กวาดหน้าบ้าน ไอ้เกศขนข้าวของที่อยู่ในรถ 6.45 น. – หอบของเข้าร้าน เดินไปหลังบ้านผูกผ้ากันเปื้อน ฉีดซอฟเฟลกันยุง เบ่งพลังหนึ่งที ฮีบ.. เอาล่ะนะ!! 6.50 น. – เปิดตู้เย็น [...]
Posted on December 4th, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 10 Comments »
วันนี้เป็นวันที่สองแล้ว วันที่สอง หลังจากลูกจ้างตัวแสบสองคน เก็บข้าวของหนีออกจากร้านไป นั่นแปลว่า ฉันและพ่อกับแม่ต้องทำทุกอย่างในร้านเองทั้งหมด ตั้งแต่ร้านเปิด จนร้านปิด โดยไม่มีใครมาช่วยเลยสักคน เหนื่อยมาก ลำพังตอนมีลูกจ้างอยู่ ก็ทำอะไรแทบจะไม่ทันอยู่แล้ว ตอนนี้เกศกับแม่ก็เลยวิ่งพล่าน มือขาขวิดกันพัลวัน หนักที่สุดก็คงจะเป็นช่วงเที่ยง ลนลานบริการลูกค้าไม่ทันและไม่ทั่วถึง หนักใจ ไม่รู้จะเพิ่มมือเพิ่มขาตัวเองได้ยังไงจริงๆ สาเหตุที่ลูกน้องหนีออกไป เป็นเพราะ “เค้าคิดว่าเราไม่รักเค้าเหมือนเดิม” อืม.. อะไรของมึง? ไม่เข้าใจว่ามันคิดว่ามันเป็นเจ้าของร้านรึไง หม้อกระเพาะปลา พวกมันทำไม่ดี ไม่สะอาด เราก็เข้าไปทำแทน.. มันก็โกรธ พอทำของเสียหายแล้วถูกต่อว่า มันก็หน้าเง้าหน้างอ ขอลาออก แล้วก็มาโวยวายว่าเราไม่รักมันเหมือนเดิม นี่เอ็งทำของตูเสียเป็นกิโลๆ จะให้ตูปลามปลื้มยินดีงั้นรึ? อีปลวก ญาติยังสบายดีอยู่รึเปล่า ไม่เข้าใจว่าเราทำอะไรผิดตรงไหน ทำดี ก็ชม อยากได้อะไรก็ซื้อให้ ไม่มีทีวีดู ก็ติดสัญญาณให้ ที่อยู่ที่กิน ข้าวปลาก็ซื้อมาประเคนให้ แล้วนี่เอ็งทำผิด ตูไม่มีสิทธิ์แตะต้องเลยรึ ตูเป็นเจ้าของร้านนะ แล้วอยู่ดีๆคิดจะไปก็เก็บข้าวของหนีไปเลย อื้มหืม.. แบบนี้เขาเรียกว่าสันดานใช่ไหม? ฉันว่าใช่นะ ไม่เป็นไร อยากไปก็ไป ฉันไม่ง้อ [...]
Posted on November 17th, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 8 Comments »
เย็นวันหนึ่ง ขณะที่กษิราขับรถกลับถึงบ้าน เตรียมตัวจะจอดรถไว้หน้าบ้านตามปกติ พ่อก็เดินออกมาโบกไม้โบกมือวุ่นวาย.. แปลเป็นภาษาไทยได้ว่า ให้กษิราจอดรถในบ้าน พ่อจะเอารถพ่อไปจอดข้างนอก ปกติแล้ว พ่อจะเอารถพ่อจอดไว้ข้างนอก ก็ต่อเมื่อวันรุ่งขึ้นพ่อจะออกจากบ้านก่อน แต่.. เอ.. พรุ่งนี้ก็ออกจากบ้านพร้อมกันนี่หว่า.. แล้วจะสลับรถวุ่นวายทำไม กษิรานึกในใจ แล้วพอรุ่งเช้า ก็ได้รับคำตอบ เรายกทะเลมาไว้ที่นี่ TTATT ให้ตายเถอะ ประเทศศรีนครินทร์ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย !! น้ำสูงครึ่งคันครับพี่น้องครับ !! เป็นฉากที่น่าประทับใจมาก ถึงศรีนครินทร์จะน้ำท่วมเป็นปกติก็เถอะ แต่ก็ไม่เคยขนาดนี้นะ ทุกทีจะเป็นแค่คลอง แต่คราวนี้นี่เป็นทะเลกันเลยทีเดียว ดูดิ่ มีคลื่นมาเป็นลูกๆด้วย T T ถนนโล่งมาก เพราะทุกคันที่ออกมา ถ้าไม่สูงจริงก็ดับหมด ดับตายสนิทกันตั้งแต่ต้นซอยแล้ว ไม่ว่ารถตู้ รถเมล์ รถทัวร์คันใหญ่ๆที่เอาไว้ส่งพนักงาน รถเก๋งนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย เกรงว่าจะต้องรื้อทำพื้นทำพรมใหม่ทั้งคันแน่นอน รถพ่อเป็นกระบะอีซูซุยกสูง ยังสำลักน้ำซะเกือบไม่รอด เป็นอะไรที่น่าประทับใจจริงๆ T T แล้วเสาร์อาทิตย์นี้ กษิราจะไปทำงานยังไง T T
Posted on October 23rd, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 4 Comments »
เปิดร้านมาเป็นเดือนที่สามแล้ว เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ถ่ายรูปร้านเลย วันนี้ก็เลยถ่ายเสียหน่อย ด้วยกล้องมือถือแอลจีไอติมที่นาวินซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด รูปร้านโดยรวมๆ ไม่มีรูปที่ถ่ายเก็บได้ทั้งร้านเลย เพราะมุมกล้องมันไม่พอ แต่ก็ประมาณนี้ล่ะนะ ร้านจัดโล่งๆ สว่างๆ เป็นโต๊ะแสตนเลสวาววับ กับเก้าอี้ไม้กลมโบราณทั้งสองห้อง ชั้นสองเป็นออฟฟิศพ่อ มีคอมให้เล่น มีเตียงผ้าใบไว้ให้นอนสลบตอนขายของเสร็จ วันนี้เอารูปปั้นเทพเจ้าแมวชิจิฟุคุจินตัวเล็กสีดำ ไปวางเพิ่มที่เคาท์เตอร์อีกหนึ่งตัวด้วย องค์นี้ถือพัด (เค้าบอกว่าจะช่วยพัดเงินเข้าร้าน.. ประมาณว่ามีเงินเดินสะพัด) นาวินเพิ่งซื้อให้ใหม่เมื่อวาน หลังจากคุณลุงคนขายบอกว่า เกศเกิดวันพุธกลางคืน น่าจะบูชาตัวสีดำนะ ส่วนตัวใหญ่สีขาวนั่น นาวินซื้อให้ตั้งแต่ตอนเปิดร้านวันแรกแล้ว ก็เหมาะสำหรับแม่ที่เกิดวันอังคาร ตอนนี้ก็เลยช่วยกันกวักใหญ่เลย ^__^ คุณลุงคนขายบอกว่า มีบทสวดให้ท่องด้วยนะ คือให้ภาวนาชื่อเทพชิจิฟุคุจิน ชิจิฟุคุจิน ชิจิฟุคุจิน หลายๆรอบ วันนี้กษิราก็เลยท่องแต่คำนี้ในใจทั้งวันเลย เฮ้อ ช่างเป็นเทพเจ้าที่แปลงร่างมาได้น่ารักจริงๆ ตอนนี้ที่ร้านมีปัญหาหนัก สุดๆเลยอย่างน้อยสองปัญหาแล้ว ข้อแรก คือลูกน้องเนรคุณ T T เลี้ยงให้ดี รักให้ตาย ก็เห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจเป็นที่สุด อันนี้เป็นปัญหาโลกแตก ที่พยายามแก้ไขอย่างสุดความสามารถอยู่ ส่วนปัญหาข้อที่สอง คือ แมลงวัน เยอะมาก !!!! คือ [...]
Posted on October 12th, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 12 Comments »
21 กันยายน 2552 5.00 น. – พ่อเคาะประตูปลุกสามก๊อก ต่อด้วยเรียกอีกสองที ไอ้เกศพยักหน้ารับ .. พ่ออยู่นอกห้องคงเห็นหรอกนะ 5.15 น. – แกะตัวออกจากเตียง ลุกไปเข้าห้องน้ำ ตายังลืมไม่ขึ้น 5.40 น. – อาบน้ำสระผมเสร็จแล้ว วันนี้ใส่เสื้อตัวไหนดีนะ 5.45 น. – เสื้อขาวก็แล้วกัน 6.00 น. – ลงมาข้างล่าง พ่อก็ใส่เสื้อขาวเหมือนกัน.. เย้ 7.30 น. – ถึงร้าน วันนี้ไม่ได้แวะตลาดซื้อของ .. แม่ยกหมูสามชั้นที่ต้มเมื่อคืนเตรียมไปทอดหลังร้าน พ่อไปนับเงินทอน ไอ้เกศพุ่งไปหน้าหม้อน้ำซุป 7.35 น. – อืม.. ซุปเนื้อมีน้ำสต๊อกเยอะ รสชาติยังใช้ได้ .. ซุปหมู .. จืดสนิท – -” 7.40 น. [...]
Posted on September 21st, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 1 Comment »