โรคจิต?

งานเสร็จหมดแล้ว !! เอ่อ.. จริงๆก็ยังหรอก แต่ก็รู้สึกเหมือนเสร็จหมดแล้ว เหลือแต่ส่งโปรเจคหลัก (ขึ้นเขียง) วันอังคารหน้า แล้วฉันก็จะเป็นไทแก่ตัว !!! ฮูเร่ !!!! วันนี้เกศไปโรงพิมพ์ เพื่อเอางานชิ้นสุดท้ายของเทอมนี้ไปปรินท์ ตั้งใจว่าจะไปเช้าหน่อย.. แต่ตื่นสาย เลยต้องวิ่งโร่ไปนั่งแท๊กซี่ เพราะกลัวติดเที่ยง ไปถึงสิบเอ็ดโมงครึ่ง.. พี่ภาบอกว่า พี่พักตอนเที่ยงครึ่งค่ะน้อง แล้วให้อิฉันตาลีตาเหลือกทำไม เอาเถอะ.. ก็สั่งพิมพ์ไปแล้วเรียบร้อย โดนไปพันนิดหน่อย กับงานขนาดเมตรห้า คูณ สองเมตร ใหญ่อลังการบ้านแตกมากๆ เดี๋ยวไว้ขึงเฟรมเสร็จแล้วจะถ่ายรูปมาให้ดู จริงๆ ไดหน้าที่แล้ว ก้อยเป็นคนเด้งเอ็มมาเตือนให้อัพ เพราะก้อยแท็ก “โรคจิต” มาให้ มัวแต่หงุดหงิดกับงานที่สุมหัว เลยไม่ได้เขียนแท็กส่งก้อย มาเขียนส่งหน้านี้แล้วกันนะคะ เรื่องโรคจิตของเด็กหญิงเกศ 1. ด.ญ.เกศ เป็นโรคกลัวบันได ย้ำนะ ว่ากลัวบันได ..ไม่ใช่กลัวความสูงนะคะ คือกลัวอะไรที่เป็นขั้นๆ แบบว่า.. ถ้าจะให้ปีนผา ไต่ขอบเหว พุ่งหลาว โดดร่ม อะไรทำนองนี้น่ะ จัดมาเลย แต่ถ้าเป็นบันได [...]

หงุดหงิด

เกศกำลังปวดหลัง ไม่เคยนั่งพื้นติดต่อกันนานขนาดนี้มาก่อน แต่ตอนนี้ ย่างเข้าสู่วันที่สามของการนั่งอยู่หน้าจอคอมตรงนี้แล้ว ปวดหลังจังเลย … โกรธตัวเองอยู่เหมือนกัน ที่ดองงาน สุมๆไว้ จนต้องมานั่งเคลียร์จนแทบเป็นแทบตายอยู่นี่ สงสัยจังว่ามัวไปทำอะไรอยู่ ทั้งๆที่เกศว่า เกศก็ไม่ได้อู้งานอะไรซักเท่าไหร่เลย ตอนที่ได้รับงานมา เกศก็เข้าห้องสมุด หาหนังสือ หาศิลปิน จัดการเรื่องราวที่ต้องทำไว้แล้ว แล้วทำไมงานเกศมันถึงมาโหลดเอาตอนนี้? เกศมัวไปทำอะไรอยู่? ก็รู้นะ ว่าตัวเองทำให้ตัวเองเจอแต่เรื่องยุ่งๆ เกศคงจัดการชีวิตตัวเองไม่เก่ง ไม่มีความสามารถในการเข้าใจอะไรแบบนี้ทั้งนั้น เกศไร้ความสามารถ เกศรู้ตัว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่ต้องการกำลังใจนะ … ไม่ให้ก็ไม่เป็นไร แต่ทำไมต้องมาดุกันด้วย ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยซักนิดนึง อารมณ์เสีย หงุดหงิด พาล โวยวาย เจอแต่อะไรแย่ๆไปหมด คอมเกศทำงานหนัก ร้อนจัด ไม่ได้ปิดเครื่องมาสามวันแล้ว ตัวเกศเองก็ไม่ได้ขึ้นไปนอนบนเตียงมาสามวันแล้วเหมือนกัน ปวดหลัง ปวดหัว ปวดสมอง คอมเกศประท้วงด้วยการปิดตัวเองไป พร้อมกับงานที่พิมพ์อันตรธานไปด้วยอีกสี่หน้า เจริญ ตอนนี้ ตีสอง เกศจะเดินขึ้นไปนอนบนเตียงเป็นครั้งแรกในรอบสามวันละนะ หิว และปวดหัว และปวดท้อง เมื่อไหร่มันจะผ่านไปซักที