ผ่านมาอาทิตย์หนึ่งเต็มๆแล้ว.. ที่ฉันร้องไห้.. ปล่อยน้ำตาให้ไหลไปกับความรัก และความภักดีที่เรามีให้กันมา ไว้อาลัยให้กับทุกช่วงเวลาที่มีค่า ที่เราเคยใช้ร่วมกัน เธอจะเป็นความทรงจำของฉันเสมอ ฉันจะจำไว้ ว่าเธอเคยเป็นผู้ชายที่ฉันรัก และเคยเป็นคนที่รักฉัน มากที่สุด ถึงแม้ว่า นาทีต่อจากนี้ไปฉันจะต้องใช้มันเพียงลำพัง แต่ฉันยังมีเธอคอยเป็นห่วงอยู่ไกลๆเสมอ ใช่ไหม? … วันนี้ จะเป็นวันสุดท้าย ที่ฉันจะร้องไห้ให้กับเรื่องของเรา ต่อไปนี้ เราคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว เพราะเธอเองก็คงทนมองหน้าฉันไม่ได้ เหมือนกับที่ฉันคงทนไม่ได้เหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่หลับตา ฉันจะยังมองเห็นหน้าเธอเสมอ … แด่เธอ ขอให้เธอเจอแต่สิ่งที่ดี..
Posted on December 26th, 2008 by KateZila
Filed under: Blog | 5 Comments »
คืนนี้ ใครต่อใคร ก็พากันเงยหน้ามองพระจันทร์ดวงโตกลมดิกกันทั้งนั้น เกศเองก็อยากมองเห็นบ้าง วันพระจันทร์ใหญ่ ค่ำคืนที่จะได้เห็นแสงสว่างสดใสงดงามที่สุดในรอบสิบห้าปี แต่มองไปรอบๆตัว เกศก็เจอแต่เงามืดทะมึน งานเกศหน้าที่แล้ว ผ่านทั้งสามชิ้นนะคะ แต่ว่าต้องเอามันมารวมกันเป็นชิ้นเดียว งงมั้ย? ประเด็นคือ เสนอไปเป็นภาพนิ่ง อาจารย์อยากได้เป็น Motion ได้ ได้ ชั่นก็ชั่น นั่งขยับกันไปสิ ทีละเฟรมสองเฟรม ทวีนกันตาแหกอยู่สองอาทิตย์ ได้มาพันกว่าเฟรม เล่นจริง จบในเวลายี่สิบหกวิครึ่ง เย็บแม้ว แล้วตูจะทำยังไงทันส่งวะเนี่ย เสียงเสิงก็ยังไม่ได้ทำ ต้องแปลงไฟล์เป็นวีดีโออีก โว้ ข้ามๆเรื่องงานไปเถอะ แต่นอกจากเรื่องงานจะย่ำแย่แล้ว ชีวิตเกศด้านอื่นก็เหียกเข้าขั้นเลยนะช่วงนี้ ทะเลาะกับตัวเอง และใครต่อใครรอบตัว เกลียดที่สุดตรงที่หันไปทางไหนก็เจอแต่ทางตัน ไม่รู้จริงๆว่าจะผ่านมันไปได้ยังไง ไม่รู้จริงๆ ไม่ได้ร้องไห้มานานมากแล้ว แต่เมื่อคืนก่อน เกศร้องไห้ ร้อง ร้องจนไม่เหลือแรงจะร้องอีก เหนื่อย หนัก เจ็บปวด หลงทาง อยากหนีปัญหา ตัดปัญหาให้มันจบๆไปรู้แล้วรู้รอด แต่ก็ทำไม่ได้ รู้ว่าเดินต่อไปก็หลงมันอยู่ในป่า วกวน โดนหนามเกี่ยว ไม้ตำ ทิ่มแทง [...]
Posted on December 13th, 2008 by KateZila
Filed under: Blog | 3 Comments »