ฉันนั่งนิ่งๆ หน้าคอมมาห้าวันแล้ว ห้าวันเต็มๆ เวลาผ่านไปโดยไร้ประโยชน์ เมื่อกล้ามเนื้อสมองไม่ทำงาน ฉันเกลียดความรู้สึกแบบนี้ที่สุด วันนี้เป็นวันที่หกแล้ว ของการนั่งนิ่งๆหน้าจอสี่เหลี่ยมคู่ชีวิตจอนี้ และพรุ่งนี้ ก็เป็นวันกำหนดส่งงาน ซึ่งมันไม่ได้ช่วยให้สมองฉันทำงานได้ดีขึ้นเลย เล็บยาว และเมื่อฉันงุ่นง่าน หงุดหงิด มือก็ขูดขีดกรีดเกาไปทั่ว ผลที่ได้ คือรอยแผลเป็นทางยาว ถลอกบ้าง เป็นจ้ำช้ำเลือดบ้าง ประปรายไปทั่วตัว น่ากลัวเป็นที่สุด แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังไม่หยุด เหมือนพวกโรคจิตพูดจาไม่รู้เรื่องนั่นล่ะ อะไรที่รู้ว่าควรทำก็ไม่ทำ อะไรที่รู้ว่าไม่ควรทำ ก็ไม่หยุดสักที ว่าแล้วฉันก็เริ่มเกาที่แผลเดิม ฤดูนกผสมพันธุ์อีกแล้ว ที่หน้าต่างห้องนอนของฉัน จะมีครอบครัวนกเขาอยู่ครอบครัวหนึ่ง แวะเวียนมาทำรัง กกไข่ เลี้ยงลูกอยู่เสมอ จริงๆ ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ ว่ามันเป็นนกครอบครัวเดิมรึเปล่า (จะไปรู้ได้ยังไงล่ะ ก็หน้าตามันเหมือนๆกันทุกตัว) แต่ฉันก็ดีใจที่มันกลับมาทำรังที่หน้าต่างห้องนอนของฉันนะ มีความสุข ที่ได้ตื่นมาพร้อมๆ กับเสียงกระจุ๊กกระจิ๊กที่หน้าต่างห้องนอนตอนเจ็ดโมงเช้าของทุกวัน เป็นนาฬิกาปลุกที่เจ๋งที่สุดในสามโลกเลย เอาล่ะ ฉันควรเริ่มทำงานสักที
Posted on June 15th, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 1 Comment »
อาทิตย์ที่สองผ่านไป งานโหมกระหน่ำเข้ามาแทบจะไม่เป็นนอันหายใจแล้ว ทั้งงานลูกค้า และงานเรียน เวลาพักผ่อน เกศก็ยังคงมีอยู่ .. แถมใช้อย่างฟุ่มเฟือยเสียด้วยซ้ำ นอนเท่าไหร่ก็ไม่เพียงพอ …. เมื่อวาน เกศกับพ่อแม่ ไปไหว้พระที่อยุธยา วัดพนัญเชิง เรื่องราวย่ำแย่เกิดขึ้นกับบ้านเกศไม่เว้นแต่ละวันเลย ช่วงนี้ ไม่แปลกที่พ่อกับแม่จะพลอยเศร้าสร้อย หงอยจิตไปด้วย ทำบุญบ้างอะไรบ้าง ให้หายใจหายคอคล่องขึ้นก็คงดี .. แดดที่วัดร้อนแรง แผดเผา แต่ยืนใต้ร่มเงาต้นไม้แล้วก็เย็นสบายดี เกศเดินเปลือยฝ่าเท้า เหยียบพื้นร้อนๆไปทั่ววัด มองดูคนโน้นคนนี้ ทุกคนก็คงมีเรื่องเดือดร้อนในใจกันหมด ชีวิตนี่มันยากจัง น้องกัญจน์ไม่สบาย กลับมาบ้านด้วยอาการไข้สูงถึง 39 องศา ตาลีตาเหลือกพาน้องไปโรงพยาบาลที่อยู่หน้าบ้าน หมดค่าหมอ ค่ายา ค่ารักษา ไปพันห้าร้อยกว่าบาท ถ้าพรุ่งนี้ไข้ไม่ลด ก็ต้องไปตรวจเลือดเช็คไข้เลือดออกอีก .. ขอร้องแกมบังคับ ให้น้องหยุดเรียนอยู่ที่บ้าน พรุ่งนี้ก็เลยใช้ชีวิตอยู่บ้านกับน้องชายสองคน ส่วนพ่อแม่ไปหาลูกค้าตั้งแต่เช้าตรู่ .. แต่สัญญาเอาไว้ว่าจะกลับมาภายในครึ่งวัน ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็จะเป็นครั้งแรกในรอบเดือนเลยนะ ที่ได้อยู่พร้อมหน้ากันสี่คนเกินครึ่งวัน เรื่องร้ายๆ กับเรื่องดีๆ มันชอบมาพร้อมๆกันซะจริง … รักษาสุขภาพนะคะทุกคน
Posted on June 11th, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 1 Comment »