กิจวัตร

21 กันยายน 2552 5.00 น. – พ่อเคาะประตูปลุกสามก๊อก ต่อด้วยเรียกอีกสองที ไอ้เกศพยักหน้ารับ .. พ่ออยู่นอกห้องคงเห็นหรอกนะ 5.15 น. – แกะตัวออกจากเตียง ลุกไปเข้าห้องน้ำ ตายังลืมไม่ขึ้น 5.40 น. – อาบน้ำสระผมเสร็จแล้ว วันนี้ใส่เสื้อตัวไหนดีนะ 5.45 น. – เสื้อขาวก็แล้วกัน 6.00 น. – ลงมาข้างล่าง พ่อก็ใส่เสื้อขาวเหมือนกัน.. เย้ 7.30 น. – ถึงร้าน วันนี้ไม่ได้แวะตลาดซื้อของ .. แม่ยกหมูสามชั้นที่ต้มเมื่อคืนเตรียมไปทอดหลังร้าน พ่อไปนับเงินทอน ไอ้เกศพุ่งไปหน้าหม้อน้ำซุป 7.35 น. – อืม.. ซุปเนื้อมีน้ำสต๊อกเยอะ รสชาติยังใช้ได้ .. ซุปหมู .. จืดสนิท – -” 7.40 น. [...]

เปลี่ยน

ลมพัดมาอีกแล้ว.. อากาศแปรปรวนทุกวัน .. เหมือนอารมณ์ของฉันไม่มีผิด งานการยังคงเยอะเหมือนเดิม และฉันก็ยังคงดองมันเอาไว้เหมือนเดิม อะไรแย่ๆ ก็ดูจะคงที่อยู่เหมือนเคย แต่ฉันรู้ว่า ฉันกำลังเปลี่ยน … ไม่มากก็น้อย.. แต่ฉันกำลังเปลี่ยนไปอีกแล้วจริงๆ ในทางที่ดีขึ้นหรือแย่ลงก็ไม่รู้เหมือนกัน เปิดร้านก๋วยเตี๋ยวมาได้เดือนที่สองแล้ว คนเริ่มรู้จัก เริ่มเข้าร้านเยอะขึ้น มีลูกค้าประจำแล้วด้วยนะ ทุกวันนี้ ถ้าไม่มีเรียนและไม่มีสอน (หรือถ้าโดดเรียนได้) ฉันจะตื่นตีห้า ไปประจำการอยู่ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวหลังอมตะนคร ชื่อร้านเถ้าแก่ลี่ ใช่.. ชื่อฉันเองแหละ ลี่เจวียน หน้าที่หลักของฉันในแต่ละวัน คือรับผิดชอบน้ำซุปทั้งฝั่งเนื้อและหมู เพราะฉะนั้น พอถึงร้าน ฉันก็จะพุ่งตรงไปตรวจหม้อ ตรวจเตา และเริ่มคั่วเครื่องแกงใส่ซุป แม่จะเดินไปดูแลทุกอย่างหลังร้าน ย่างหมูแดง ทอดหมูกรอบ ตุ๋นซี่โครงหมู พ่อเป็นมือมีด รับผิดชอบเชือดพวกเนื้อสด หัวใจ หมู และทุกๆอย่างที่ใช้ของมีคม เตรียมงานกันเสร็จราวๆเก้าโมง จัดร้าน ไหว้พระ กินข้าวเช้ากันตอนราวๆสิบโมง พอสิบเอ็ดโมงครึ่งก็เริ่มรับลูกค้า ยาวไปถึงบ่ายโมงนิดหน่อย ฉันรับออเดอร์ส่งให้แม่ที่อยู่หน้าเตา เสิร์ฟน้ำ แจกหนังสือพิมพ์ เก็บเงิน พ่อประจำโต๊ะหมูแดงหมูกรอบ คอยแล่คอยหั่น [...]