ศิลปะของฉัน ตัวตนของฉัน

นานแล้วที่ไม่ได้นั่งนิ่งๆ แล้วระลึกถึงตัวเอง ไม่ถึงปีผ่านไป ฉันผลิตงานศิลปะน้อยลงมากมายจนน่าใจหาย เรี่ยวแรงใจในการจรดปากกามันหายไปหมด พออยากจะเริ่มวาดอะไรขึ้นมา ฉันกลับไม่รู้ว่าควรจะเคลื่อนปากกาไปทางทิศไหน เปิดโปรแกรมที่เคยใช้ได้คล่องดั่งใจ.. เพียงเพื่อที่จะปิดมันลงทั้งๆหน้ากระดาษว่างเปล่า ฉันว่า นี่มันเป็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับนักศึกษาศิลปะปริญญาโทที่กำลังจะสำเร็จการศึกษานะ พอหัวใจเริ่มสิ้นหวัง ฉันก็พบคำตอบ .. ในคาบวิชาเรียนวันนี้ อ.อลิตา และ อ.วุฒิกร บอกกับฉันว่า “คุณต้องมุ่งมั่น” ไม่ว่าทางที่ฉันเดินมันดูเหมือนจะไม่ถูกต้อง แม้ว่างานของฉันจะยังไม่ได้รับการยอมรับ มันก็เป็นเพียงแค่ ยัง ไม่ได้รับการยอมรับ ฉันต้องมุ่งมั่น เหมือนกับที่ฉันพร่ำบอกนักเรียนของฉันทุกวัน แต่พอเป็นตัวเอง ฉันก็ต้องพึ่งอาจารย์ให้เป็นคนบอกกับฉันอยู่ดี แรงบันดาลใจของฉันยังถดถอยอยู่ มีแค่กำลังใจที่มากขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น จิตใจของฉันยังคงฟุ้งซ่าน แต่วันนี้ฉันจะจับปากกา เครื่องดื่มในตู้เย็นมีมากมาย ปกติฉันเลือกดื่มน้ำผลไม้  แต่วันนี้ฉันเลือกเปิดขวดไวน์แดง Wine Girl มือสั่น วาดมันเมาๆ