ไข้หวัดใหม่ สายพันธุ์ใหญ่ สองพันก้าว

อยู่ดีๆก็เจ็บคอ ตัวร้อน นอนกระสับกระส่าย ไข้ขึ้นจนตัวร้อนเหมือนตาจะลุกเป็นไฟได้ แต่ก็ยังทำตัวชิวๆ นอนเพลินๆ เอาผ้าชุบน้ำบิดหมาดมาโหมะหัว โหมะแขนขา และกินยาเป็นว่าเล่น พยายามไม่คิดอะไรมาก คิดซะว่าป่วยกับเค้าบ้าง จะได้อินเทรนด์ แต่ดูท่าทางคนรอบข้างจะไม่ชิวกับเราด้วยเลยแฮะ = =” ตัดสินใจโดดเรียนวันอังคาร และอาจจะลามไปถึงวันพุธด้วย ถ้าอาการยังไม่ดีขึ้น พรุ่งนี้คงโทรบอกพี่ช้าง ฝากลาอาจารย์ที่เคารพทั้งหลายด้วย อยากเข้าเรียนวันอังคารมาก อยากดูงานเพื่อนๆ อยากฟังคอมเมนต์อาจารย์ วันพฤหัสสิอยากนอน แต่จำเป็นต้องไป เฮ้อ T T นอนดีกว่า

เปิดเทอมแล้ว

อาทิตย์ที่สองผ่านไป งานโหมกระหน่ำเข้ามาแทบจะไม่เป็นนอันหายใจแล้ว ทั้งงานลูกค้า และงานเรียน เวลาพักผ่อน เกศก็ยังคงมีอยู่ .. แถมใช้อย่างฟุ่มเฟือยเสียด้วยซ้ำ นอนเท่าไหร่ก็ไม่เพียงพอ …. เมื่อวาน เกศกับพ่อแม่ ไปไหว้พระที่อยุธยา วัดพนัญเชิง เรื่องราวย่ำแย่เกิดขึ้นกับบ้านเกศไม่เว้นแต่ละวันเลย ช่วงนี้ ไม่แปลกที่พ่อกับแม่จะพลอยเศร้าสร้อย หงอยจิตไปด้วย ทำบุญบ้างอะไรบ้าง ให้หายใจหายคอคล่องขึ้นก็คงดี .. แดดที่วัดร้อนแรง แผดเผา แต่ยืนใต้ร่มเงาต้นไม้แล้วก็เย็นสบายดี เกศเดินเปลือยฝ่าเท้า เหยียบพื้นร้อนๆไปทั่ววัด มองดูคนโน้นคนนี้ ทุกคนก็คงมีเรื่องเดือดร้อนในใจกันหมด ชีวิตนี่มันยากจัง น้องกัญจน์ไม่สบาย กลับมาบ้านด้วยอาการไข้สูงถึง 39 องศา ตาลีตาเหลือกพาน้องไปโรงพยาบาลที่อยู่หน้าบ้าน หมดค่าหมอ ค่ายา ค่ารักษา ไปพันห้าร้อยกว่าบาท ถ้าพรุ่งนี้ไข้ไม่ลด ก็ต้องไปตรวจเลือดเช็คไข้เลือดออกอีก .. ขอร้องแกมบังคับ ให้น้องหยุดเรียนอยู่ที่บ้าน พรุ่งนี้ก็เลยใช้ชีวิตอยู่บ้านกับน้องชายสองคน ส่วนพ่อแม่ไปหาลูกค้าตั้งแต่เช้าตรู่ .. แต่สัญญาเอาไว้ว่าจะกลับมาภายในครึ่งวัน ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็จะเป็นครั้งแรกในรอบเดือนเลยนะ ที่ได้อยู่พร้อมหน้ากันสี่คนเกินครึ่งวัน เรื่องร้ายๆ กับเรื่องดีๆ มันชอบมาพร้อมๆกันซะจริง … รักษาสุขภาพนะคะทุกคน