ฉันเหนื่อย ฉันสบายใจ

วันนี้เป็นวันที่สองแล้ว วันที่สอง หลังจากลูกจ้างตัวแสบสองคน เก็บข้าวของหนีออกจากร้านไป นั่นแปลว่า ฉันและพ่อกับแม่ต้องทำทุกอย่างในร้านเองทั้งหมด ตั้งแต่ร้านเปิด จนร้านปิด โดยไม่มีใครมาช่วยเลยสักคน เหนื่อยมาก ลำพังตอนมีลูกจ้างอยู่ ก็ทำอะไรแทบจะไม่ทันอยู่แล้ว ตอนนี้เกศกับแม่ก็เลยวิ่งพล่าน มือขาขวิดกันพัลวัน หนักที่สุดก็คงจะเป็นช่วงเที่ยง ลนลานบริการลูกค้าไม่ทันและไม่ทั่วถึง หนักใจ ไม่รู้จะเพิ่มมือเพิ่มขาตัวเองได้ยังไงจริงๆ สาเหตุที่ลูกน้องหนีออกไป เป็นเพราะ “เค้าคิดว่าเราไม่รักเค้าเหมือนเดิม” อืม.. อะไรของมึง? ไม่เข้าใจว่ามันคิดว่ามันเป็นเจ้าของร้านรึไง หม้อกระเพาะปลา พวกมันทำไม่ดี ไม่สะอาด เราก็เข้าไปทำแทน.. มันก็โกรธ พอทำของเสียหายแล้วถูกต่อว่า มันก็หน้าเง้าหน้างอ ขอลาออก แล้วก็มาโวยวายว่าเราไม่รักมันเหมือนเดิม นี่เอ็งทำของตูเสียเป็นกิโลๆ จะให้ตูปลามปลื้มยินดีงั้นรึ? อีปลวก ญาติยังสบายดีอยู่รึเปล่า ไม่เข้าใจว่าเราทำอะไรผิดตรงไหน ทำดี ก็ชม อยากได้อะไรก็ซื้อให้ ไม่มีทีวีดู ก็ติดสัญญาณให้ ที่อยู่ที่กิน ข้าวปลาก็ซื้อมาประเคนให้ แล้วนี่เอ็งทำผิด ตูไม่มีสิทธิ์แตะต้องเลยรึ ตูเป็นเจ้าของร้านนะ แล้วอยู่ดีๆคิดจะไปก็เก็บข้าวของหนีไปเลย อื้มหืม.. แบบนี้เขาเรียกว่าสันดานใช่ไหม? ฉันว่าใช่นะ ไม่เป็นไร อยากไปก็ไป ฉันไม่ง้อ [...]

ร้านก๋วยเตี๋ยวของฉัน

เปิดร้านมาเป็นเดือนที่สามแล้ว เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ถ่ายรูปร้านเลย วันนี้ก็เลยถ่ายเสียหน่อย ด้วยกล้องมือถือแอลจีไอติมที่นาวินซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด รูปร้านโดยรวมๆ ไม่มีรูปที่ถ่ายเก็บได้ทั้งร้านเลย เพราะมุมกล้องมันไม่พอ แต่ก็ประมาณนี้ล่ะนะ ร้านจัดโล่งๆ สว่างๆ เป็นโต๊ะแสตนเลสวาววับ กับเก้าอี้ไม้กลมโบราณทั้งสองห้อง ชั้นสองเป็นออฟฟิศพ่อ มีคอมให้เล่น มีเตียงผ้าใบไว้ให้นอนสลบตอนขายของเสร็จ วันนี้เอารูปปั้นเทพเจ้าแมวชิจิฟุคุจินตัวเล็กสีดำ ไปวางเพิ่มที่เคาท์เตอร์อีกหนึ่งตัวด้วย องค์นี้ถือพัด (เค้าบอกว่าจะช่วยพัดเงินเข้าร้าน.. ประมาณว่ามีเงินเดินสะพัด) นาวินเพิ่งซื้อให้ใหม่เมื่อวาน หลังจากคุณลุงคนขายบอกว่า เกศเกิดวันพุธกลางคืน น่าจะบูชาตัวสีดำนะ ส่วนตัวใหญ่สีขาวนั่น นาวินซื้อให้ตั้งแต่ตอนเปิดร้านวันแรกแล้ว ก็เหมาะสำหรับแม่ที่เกิดวันอังคาร ตอนนี้ก็เลยช่วยกันกวักใหญ่เลย ^__^ คุณลุงคนขายบอกว่า มีบทสวดให้ท่องด้วยนะ คือให้ภาวนาชื่อเทพชิจิฟุคุจิน ชิจิฟุคุจิน ชิจิฟุคุจิน หลายๆรอบ วันนี้กษิราก็เลยท่องแต่คำนี้ในใจทั้งวันเลย เฮ้อ ช่างเป็นเทพเจ้าที่แปลงร่างมาได้น่ารักจริงๆ ตอนนี้ที่ร้านมีปัญหาหนัก สุดๆเลยอย่างน้อยสองปัญหาแล้ว ข้อแรก คือลูกน้องเนรคุณ T T เลี้ยงให้ดี รักให้ตาย ก็เห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจเป็นที่สุด อันนี้เป็นปัญหาโลกแตก ที่พยายามแก้ไขอย่างสุดความสามารถอยู่ ส่วนปัญหาข้อที่สอง คือ แมลงวัน เยอะมาก !!!! คือ [...]

กิจวัตร

21 กันยายน 2552 5.00 น. – พ่อเคาะประตูปลุกสามก๊อก ต่อด้วยเรียกอีกสองที ไอ้เกศพยักหน้ารับ .. พ่ออยู่นอกห้องคงเห็นหรอกนะ 5.15 น. – แกะตัวออกจากเตียง ลุกไปเข้าห้องน้ำ ตายังลืมไม่ขึ้น 5.40 น. – อาบน้ำสระผมเสร็จแล้ว วันนี้ใส่เสื้อตัวไหนดีนะ 5.45 น. – เสื้อขาวก็แล้วกัน 6.00 น. – ลงมาข้างล่าง พ่อก็ใส่เสื้อขาวเหมือนกัน.. เย้ 7.30 น. – ถึงร้าน วันนี้ไม่ได้แวะตลาดซื้อของ .. แม่ยกหมูสามชั้นที่ต้มเมื่อคืนเตรียมไปทอดหลังร้าน พ่อไปนับเงินทอน ไอ้เกศพุ่งไปหน้าหม้อน้ำซุป 7.35 น. – อืม.. ซุปเนื้อมีน้ำสต๊อกเยอะ รสชาติยังใช้ได้ .. ซุปหมู .. จืดสนิท – -” 7.40 น. [...]

เปลี่ยน

ลมพัดมาอีกแล้ว.. อากาศแปรปรวนทุกวัน .. เหมือนอารมณ์ของฉันไม่มีผิด งานการยังคงเยอะเหมือนเดิม และฉันก็ยังคงดองมันเอาไว้เหมือนเดิม อะไรแย่ๆ ก็ดูจะคงที่อยู่เหมือนเคย แต่ฉันรู้ว่า ฉันกำลังเปลี่ยน … ไม่มากก็น้อย.. แต่ฉันกำลังเปลี่ยนไปอีกแล้วจริงๆ ในทางที่ดีขึ้นหรือแย่ลงก็ไม่รู้เหมือนกัน เปิดร้านก๋วยเตี๋ยวมาได้เดือนที่สองแล้ว คนเริ่มรู้จัก เริ่มเข้าร้านเยอะขึ้น มีลูกค้าประจำแล้วด้วยนะ ทุกวันนี้ ถ้าไม่มีเรียนและไม่มีสอน (หรือถ้าโดดเรียนได้) ฉันจะตื่นตีห้า ไปประจำการอยู่ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวหลังอมตะนคร ชื่อร้านเถ้าแก่ลี่ ใช่.. ชื่อฉันเองแหละ ลี่เจวียน หน้าที่หลักของฉันในแต่ละวัน คือรับผิดชอบน้ำซุปทั้งฝั่งเนื้อและหมู เพราะฉะนั้น พอถึงร้าน ฉันก็จะพุ่งตรงไปตรวจหม้อ ตรวจเตา และเริ่มคั่วเครื่องแกงใส่ซุป แม่จะเดินไปดูแลทุกอย่างหลังร้าน ย่างหมูแดง ทอดหมูกรอบ ตุ๋นซี่โครงหมู พ่อเป็นมือมีด รับผิดชอบเชือดพวกเนื้อสด หัวใจ หมู และทุกๆอย่างที่ใช้ของมีคม เตรียมงานกันเสร็จราวๆเก้าโมง จัดร้าน ไหว้พระ กินข้าวเช้ากันตอนราวๆสิบโมง พอสิบเอ็ดโมงครึ่งก็เริ่มรับลูกค้า ยาวไปถึงบ่ายโมงนิดหน่อย ฉันรับออเดอร์ส่งให้แม่ที่อยู่หน้าเตา เสิร์ฟน้ำ แจกหนังสือพิมพ์ เก็บเงิน พ่อประจำโต๊ะหมูแดงหมูกรอบ คอยแล่คอยหั่น [...]