อย่าปิดบังฉัน เพียงเพราะเธอไม่ต้องการให้ฉันเสียใจ เพราะทันทีที่เธอทำอย่างนั้น ความสบายใจในการอยู่ด้วยกัน มันก็หายไปหมดแล้ว ฉันไม่ได้เป็นอะไร เพียงแต่เกลียดที่เธอต้องมาคอยหลีกเลี่ยงใครๆ เพราะใส่ใจความรู้สึกของฉันอยู่เรื่อย ฉันโตแล้วนะ เข้าใจเองได้แล้วว่าเธอคุยกับใคร หรือหลบหลีกใครเพื่อฉันบ้าง พอซักที เพราะมันทำให้ฉันเกลียดตัวเอง พอซักที อยากไปไหนกับใครก็ไป . . . เลิกแคร์ฉันซักที
Posted on July 4th, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 2 Comments »
ถอนหายใจช้าๆ.. ทั้งๆที่ใบหน้ายังเปื้อนยิ้ม แต่ฉันก็ถอนหายใจนับครั้งไม่ถ้วนแล้วในรอบสองสามวันมานี้ เหน็ดเหนื่อย เบื่อหน่าย เกียจคร้าน สงสัยกับตัวเองทุกสองนาที ว่าความอดทนของคนมันจะมีขีดสุดได้อยู่ถึงตรงไหน ฉันพยายามอยู่นะ พยายามที่จะอดทนให้ได้มากเพียงพอ ยิ้ม ให้ได้มากเพียงพอ .. พอถึงวันพรุ่งนี้ เวลาตรงนี้ก็จะกลายเป็นอดีตไปแล้ว อะไรแย่ๆ ที่ฉันกำลังเจอ พอวันต่อๆไป มันก็จะกลายเป็นอดีตไปแล้ว .. ขอฉันนั่งไทม์แมชชีนกระโดดไปอาทิตย์หน้าเลยได้มั้ย? TT__TT ปวดหัวรุนแรง คาดว่าเป็นเพราะอากาศร้อน และต่อมเครียดกระตุกอยู่บ่อยๆ แต่ถึงอย่างงั้น เกศก็ยังไม่กินยา สงสารตับไตตัวเองเหลือเกิน ที่จะต้องกลั่นกรองยาหลายขนาน ฉะนั้น ถ้าอดทนได้ ก็ตั้งใจจะลดละบ้าง … ที่บ้านเกศ ตอนนี้ก็คงจะปวดหัวกันอยู่ทุกคน มรสุมฤดูร้อนที่ผ่านเข้ามา ยังคงก่อความเสียหายหนักหนาทิ้งเอาไว้ให้ และดูเหมือนว่าเมฆหมอกจะยังคงตั้งเค้าไม่หยุดหย่อน เรายังคงหัวเราะกัน ยิ้มแย้มกันเหมือนเช่นทุกวัน แต่หลังจากมื้ออาหารจบลง และบ้านทั้งบ้านตกอยู่ภายใต้ความเงียบ เรื่องที่อยู่ในใจเราแต่ละคนก็ไม่ต่างกัน … วันพรุ่งนี้ จะเป็นยังไง ปิดท้ายด้วยรูปน้องชาย มันไปเปลี่ยนสียางเหล็ดดัดฟันมาเมื่อวาน กลับมายิ้มยิงฟันอวดอย่างภาคภูมิใจ ไชโย ขอให้ประเทศไทยรักกัน
Posted on April 22nd, 2009 by KateZila
Filed under: Blog | 1 Comment »