Will you marry me?

เอ่อ ตั้งใจจะเขียนบล็อกนี้มาหลายวันแล้ว

แต่นึกอยู่หลายวัน ก็ยังคิดไม่ออกว่าควรจะเขียนอะไรออกไปยังไงดี
เปิดเข้ามาแล้วก็ยังนั่งพิมพ์ๆ ลบๆ อยู่หลายรอบ

เอาเข้าจริง.. แค่สามบรรทัดต้น ก็ปาเข้าไป 15 นาทีแล้วแฮะ

สรุปเลยแล้วกัน

สั้นๆ ง่ายๆ ว่า ฉันมีคนมาขอแล้วนะจ้ะ ><

เรียบง่าย สไตล์ถนัดของเค้าล่ะ

แถมไม่มีชอยส์อื่นให้เลือกด้วยนะ !! ร้าย !!!!

นอกจากหน้ากระดาษแผ่นนี้

สิ่งที่เขียนในแผ่นอื่นๆ คือตารางเวลาและแผนการดำเนินการชีวิตในปีหน้า (และปีต่อๆไป)
พร้อมวาดรูปประกอบเป็นช่วงๆด้วยเสร็จสรรพ

เริ่มจากการบวชในช่วงปลายปีนี้ และเชิญผู้ใหญ่มาสู่ขอช่วงต้นปีหน้า

ซึ่งถ้าไม่มีอะไรผิดแผน
ฉันและแฟนก็จะเข้าสู่พิธีวิวาห์ช่วงปลายปีหน้านี่ล่ะ

อุกรี๊ดด >.<

ถัดจากวันที่ฉันได้เห็นกระดาษแผ่นนี้ 2 วัน

แฟนฉันก็มาคุยกับพ่อและแม่ที่บ้าน
ซึ่งก็คือเมื่อวานนี้

เรากินอาหารเย็นมื้อใหญ่ (เป็นปกติ) ร่วมกัน
และหลังจากอาหารเย็นมื้อนั้น แฟนฉันก็เอ่ยปากขอฉันกับพ่อ

จริงๆพ่อกับแม่ก็พอรู้ เพราะฉันเกริ่นให้ฟังไว้ก่อนบ้างแล้ว
แต่ขนาดรู้อยู่ก่อนแล้ว การพูดคุยก็กินระยะเวลายาวนานมากๆ
ถ้าจำไม่ผิด น่าจะสัก 3 ชั่วโมงได้มั้ง

บรรยากาศเหรอ.. ไม่เครียดหรอก
(ถึงแม้จริงๆแล้ว ในใจทุกคนจะเครียดก็เถอะ)
แต่มันก็ออกมาแนวเฮฮาครึกครื้นเป็นปกติของบ้านฉัน และหนักไปทางเผาลูกสาวซะมากกว่า

พูดได้ว่าการพูดคุยผ่านพ้นไปด้วยดีละนะ
เพราะมันเป็นการรวมตัวพูดคุย ของคน 3 คนที่รักฉันมาก
ก็ไม่รู้จะเรียกว่ามันเป็นเรื่องไม่ดีไปได้ยังไง

ด้วยความไวปานสายฟ้า

แฟนของฉันก็ได้ฤกษ์บวชเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
คือวันที่ 24 ธันวา ที่จะถึง
และบวชยาวเรื่อยไปจนจบวันหยุดปีใหม่

ตกใจเหมือนกัน ไม่คิดว่าแฟนจะสามารถบวชปลายปีได้อย่างแผนที่ตั้งใจจริงๆ
แต่ก็ดีใจนะ เพราะจริงๆแล้วมันก็เป็นฉันเอง ที่ยืนกรานจะให้แฟนบวชก่อนแต่งให้ได้

คริสตมาสอีฟพอดี อากาศที่เชียงใหม่คงหนาวมาก

ฉันยังไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ไปงานบวชของแฟนไหม
ด้วยภาระและการงานที่มี ทำให้ฉันลางานยากมากเหลือเกิน
แต่ถ้าไปได้ ฉันและพ่อแม่กับน้องชาย ก็อยากไปร่วมงานมากจริงๆนะ

ไม่อยากทำได้แค่อนุโมทนาบุญอยู่ไกลๆเลย

พอสำหรับวันนี้ก่อนดีกว่า

เขียนนานๆแล้วชักเขินแฮะ

วู้